حذف بیش از یکصد و شصت کاربر شناخته شده از بالاترین طی بیست و چهار ساعت گذشته

• برای دیدن فهرست به روز شده قربانیان کودتا این صفحه را ببینید!
• نامه اعتراض نسبت به خشونت اخیر مسئولان بالاترین به سازمان گزارشگران بدون مرز بفرستید
• به بحث راجع به ایجاد فضای آلترناتیو بالاترین بپیوندید.
  

طی بیست و چهار ساعت گذشته (شنبه و یکشنبه) مسئولان بالاترین در یک حمله گسترده و بی سابقه نه تنها تعداد زیادی از لینکها را حذف کردند، بلکه به آن هم اکتفا نکرده حسابهای تعداد زیادی از کاربران را نیز بسته اند. مسئولان بالاترین همچنین دقایقی پیش امکان فرستادن دعوتنامه را نیز از تمامی کاربران گرفته اند. به عبارت دیگر، امروز یک کودتای تمام و کمال در بالاترین انجام گرفته است.

افراد حذف شده اغلب کاربرانی پر طرفدار هستند که با ارسال لینکهای مختلف دست به اعتراض به سیاستهای اخیر مبتنی بر سانسور و حذف در بالاترین زده بودند، و لینکهای حذف شده نیز اغلب لینکهائی هستند که رای کافی آورده بودند و به بخش لینکهای پر طرفدار (داغ) رسیده بودند.

من از تمام کسانی که دوستدار مفهوم آزادی بیان و احترام به حقوق اولیه بشری افراد میباشند در خواست میکنم تا فعالیت خود در آن سایت را حد اقل تا زمانی که مسئولان سایت مشخصا و رسما از سیاستهای حذفی و سرکوب کاربران عقب نشینی کنند و آن عقب نشینی را اعلام کنند متوقف نمایند.

-------------------
پ.ن: لیست در حال رشد کاربران حذف شده تا این لحظه به شرح زیر است (با تشکر فراوان از تمام دوستانی که اطلاع رسانی کرده اند):

1. 22ze


2. 00iran


3. dara2010


4. yakamoz


5. khaki


6. sashtyani


7. gomnamian


8. green.path


9. brabt


10. gogreen


11. khashak45


12. azadi_1388


13. noqte


14. anakanda


15. havaspart


16. irane-azad


17. aydeniz


18. roger_s


19. cesc


20. behrangi


21. zeus_1


22. khalesoske


23. malekius


24. dardmand


25. radiman


26. Atlas21


27. mehrankamali


28. amiroo


29. truepars


30. unit


31. phenom


32. ramtin5790


33. kenny


34. ddno


35. ezel


36. shooresh_1


37. malcolm


38. godfighter


39. rabinhod


40. kohaix


41. elmira2009


42. mandir


43. sansor


44. mohareb


45. kamyiran


46. kajputin


47. jacklondon


48. borna-16


49. jouyandeh
    


50. donjuan
    


51. dahri
    


52. caesar


53. douran
    


54. shahab777


55. goleyas


56. invictus


57. cansu


58. greenit


59. punishment


60. shahinfm


61. hamseda_19


62. TAN-TAN


63. elmielnaz


64. yahoo


65. mandir


66. nevermore


67. Aliba


68. down_under


69. ayeneh50


70. s.jf


71. datiss


72. dr.mosadeq


73. tabrizian


74. sikhunak


75. xload


76. bijan62


77. hichkas


78. redson


79. vafa


80. neogreen


81. abcdefgh


82. boomp


83. frdm.green


84. rahafree


85. vakil


86. swaziland


87. albeka


88. taraniazi


89. senaps


90. kolge


91. yuxari


92. avantgarde
    


93. babek


94. andisheh
    


95. qartal


96. yilmaz


97. SadeqRahimi


98. arashxan


99. imanesabz


100. freebehi


101. green_path


102. raelian


103. humanwatch


104. ayatollah


105. baritaala


106. radiman


107. garibaldi


108. amir80


109. green_army


110. sahar.k


111. metalboy


112. alafak


113. alimba


114. sakar


115. misky


116. manamman


117. serpicoo


118. marcos


119. davidjbz


120. minatarin


121. mustafa68


122. hamidnight


123. odiseh60


124. zarivar


125. mypc


126. shapal


127. Behzaad


128. kamangiri


129. ferdows


130. sinabalkan


131. jokershadow


132. 2fun


133. ghalamsabz


134. comrade


135. socialman


136. divaneh


137. aypirzan


138. shahtoot


139. maraliran


140. eng.saraf


141. gece


142. mehrdadsa


143. hypatia


144. dad_bidad


145. dunews


146. happy


147. arctic.sun


148. vahraz


149. alihm


150. liberte


151. feminist01


152. racist


153. lordomid


154. ernesto


155. sarv


156. apar


157. _30morgh


158. w12345


159. mahdi626


160. benq


161. golaqa


162. nimazad


163. kavin


164. why09
     

خداحافظ «بالاترین»؟

فکر نمیکردم عملا روزی برسد که چنین متنی بنویسم و چنین حرفی بزنم، اما متاسفانه به نظر میرسد آن روز از راه رسیده است، و اگرچه مدتهای زیادی در مقابل فکر و عمل اینکار مقاومت کردم، و حتی خیلی وقتی نیست که به بقیه هم تاکید کردم که نبایستی چنین کاری کنند، اما سراشیبی که مسئولان سایت بالاترین در پیش گرفته اند سایت را آرام آرام به نقاطی رسانیده که برای من ماندن یا نماندن به یک تصمیم مهم اخلاقی تبدیل شده است.

چقدر غمگینم از اینکه بعد از حدود چهار سال فعالیت در بالاترین (یکی دو سال اول با نام مستعار، و یکی دو سال گذشته با نام خودم) اکنون به روزی رسیده ام که دیگر نمیتوانم به راحتی به این سئوال پاسخ بدهم که آیا ماندن و ادامه به نوشتن و به این ترتیب کمک به ادامه وجود و موفقیت رسانه ای سایت بالاترین کاری مثبت است برای مردم کشورم یا کاری منفی، آیا کمک به ادامه موفقیت سایت بالاترین و در نتیجه حمایت کردن از سیاق تفکر و مدیریت ضد دموکراتیکی که آن سایت اخیرا در پیش گرفته است هیچ توجیه اخلاقی یا حتی سیاسی و یا عملی دارد یا خیر.

و از آن هم بیشتر متاسفم از اینکه احساس میکنم پاسخ من به سئوال فوق روز به روز به سوی علامت منفی سوق میکند.

برای آنکه مبهم نگفته باشم اجازه بدهید اینرا بنویسم که آنچه دارد مرا متقاعد میکند که شاید زمان جدا شدن از بالاترین رسیده باشد رفتارهای اخیر مسئولان بالاترین است که در آن برخی لینکها (مثلا اینجا را ببینید)، با وجود آوردن رای کافی، نه تنها به تصمیم مدیران بالاترین از رفتن و رسیدن به صفحه اول محروم شده اند، بلکه مدیران پای تجاوز خود به حقوق کاربران را از آن هم فراتر نهاده اند و لینک را کلا حذف کرده اند. اگرچه حاضر شده بودم تا دخالت مدیریت در آزادی های فردی کاربران تا حد جلوگیری از رسیدن برخی لینکها به صفحه اول را در موارد استثنائی و در صورت وجود استدلالهای محکم بر علیه یک لینک بپذیرم، اما حذف کامل لینکهای کاربران رفتاری است آنچنان ضد دموکراتیک و غیر قابل قبول که برای من اخلاقا امکان پذیرش چنین چیزی وجود ندارد.

من هنوز تصمیم نهائی و قطعی برای ترک بالاترین را نگرفته ام، اما به چنین تصمیمی بسیار نزدیک هستم، و این متن را هم به این امید نوشته ام که شاید تاثیری هرچند کوچک در تغییر جهت مدیریت و روشی که برگزیده اند داشته باشد، چرا که اگرچه امید کمی دارم، اما بسیار ترجیح میدهم که احساس کنم بالاترین هنوز میتواند خودش را نجات بدهد و بمانم و به خدمت ادامه بدهم، تا این اندیشه که امکان بازگشتی نمانده و تنها مسیری که بالاترین از این به بعد خواهد رفت پائین و پائینتر است...

----------
دنباله این مطلب را اینجا بخوانید: کودتا در بالاترین. تکلیف مشخص شد.

نامه ای از زینب خواهر حسین به میرحسین شوهر زهرا

فرزند گرانقدر، میر حسین موسوی،

با درود و شکر از اینکه با قیام خود در دو ساله گذشته و با مایه گذاشتن از شرف و همت انسانی خود و همراهان خود آبروی رفتهٔ خاندان محمد و علی را در این سیلاب تاریخی از تخریب بیش از پیش نگه داشته اید، امروز شنیدم که به همراهان و دوستان خودتان سفارش کرده اید تا «زینبی عمل کنند»، یا به عبارت دیگر این بندهٔ کوچک خدا را سرمشق کار و رفتار خود قرار دهند.

از آنجا که رفتار و مرام شما آنچنان نوری در دل تاریکی تاریخ کشورتان برپا کرده که از دوردستهای تاریخ قابل روئیت شده اید، و از آنجا که برای همت و شجاعت شما و همراهان شما ارزش و عزت خاصی قائل هستیم، این نامه را میفرستم تا همراه تشکر از عنایت خالصانه شما به بنده و خویشانم در خاندان محمد، از شما تقاضا کنم که به یک واقعیت مهم و اساسی بیش از پیش توجه فرمائید، و آن اینکه من و پدر و برادرانم هزار و چهارصد سال پیش از شما زیستیم و از دار فانی رفتیم.

فرزند وارسته ما، میرحسین! چه ما و عزیزانی مانند خود شما بخواهیم و چه نخواهیم، حقیقت آن است که هرچند ما و همراهانمان انسانهای وارسته و آزاد اندیشی بوده ایم، اما از دریای عظیم تجربیات و دانشی که بنی بشر در این هزار و چهارصد سال پس از ما کسب کرده است بی بهره و بی اطلاع بودیم، و حاصل آن که اندیشه و افکارمان ابعاد و حدودی بس محدود تر از عزیزانی مانند خودت و بزرگ مردمانی که در زمان تو میزیند دارد.

فرزند خوب ما، میرحسین عزیز! وقت ضیق است و سخن بسیار. تو خود خوب میدانی که گرچه ما به ظاهر مرده ایم، اما روح ما در میان خلائق شما سرگردان است و گرچه که صد البته از عنایات و الطاف خالصانه شما به خود شادیم و مشعوف، اما به جهت اینکه هنوز نتوانسته اید در دل و جان خود با ما وداع بگوئید این روح سرگردان ما توان این نیافته که راه خود برود وبه حضورحضرت حق بپیوندد، و ما بی صبرانه در انتظار آن روزی هستیم که رها گردیم تا به سرمنزل خود برسیم. پس ای عزیز کلام اینگونه کوتاه کنم که اگر شادی و رضا و آزادی حقیقی ما میخواهی دو نکته را به خاطر بسپار و هرگز از یاد مبر: اول آنکه آنچه که باید در منظر دلت گوی سبقت از خشنودی و رضای مرده ها ببرد خشنودی و رضای زنده هاست، و دیگر آنکه اگر کسی باید از کسی چیزی یاد بگیرد این مائیم که بایستی شما را سرمشق خود کنیم، چرا که شما هزار و چهارصد سال بیشتر از ما درس و تجربه علم و اجتماع و تاریخ و سیاست و اندیشه در توشه دارید.

پس اکنون برو فرزند خوب ما، برو و به خلایق و همراهانت هم سلام و درود ما را برسان و بگو که چشمان ما در انتظار قدم بزرگ آنهاست که نه تنها خودشان را از جنگل تاریکی ها بیرون بکشند، بلکه روح ما را هم از قرنها سرگردانی نجات بدهند تا سر به دامن ابدیت بگذاریم و آسایشی بیابیم.

جنبش سبز و استفاده تکثر گرایانه از قالبهای متفاوت اسطوره

یک سئوال جالبی که مدتها در ذهن من بوده این است که قالب اسطوره ای جنبش سبز کدام خواهد بود. انقلاب ۵۷ قالب اسطوره ای مشخصی داشت، که همان اسطورهٔ امام حسین و جنگش با یزید باشد. در مورد این هم زیاد نوشته شده (لااقل متنهای تحقیقی و دانشگاهی را میگویم، گرچه مطمئن نیستم تا چه حد متنهای عمومی به این موضوع پرداخته باشند؟ اگر از دوستان کسی اطلاعاتی در این زمینه دارد ممنون میشوم بدانم). بعد از انقلاب هم که جمهوری اسلامی از همان آغاز با نوعی تطبیق تلویحی با اسطوره های مربوط به «صدر اسلام» شروع شد و کم کم حتی این انطباق در اذهان مسئولان و مردم تا حدی پیش رفت که نه تنها افکار و عملکردهای افراد و گروههای مختلف با قالبهای اسطوره ای پیش ساخته ای مثل «صدر انقلاب»، «منافقین»، «خوارج»، «ابوموسی اشعری»، «طلحه و زبیر» و البته «علی» و غیره به درک و هضم جامعه میرسیدند، بلکه حتی مسائلی که بین خود سردمداران پیش آمد هم با داستان انشقاق سیاسی بزرگ اسلام منطبق میگشت.

اگر چه این جریان هیچوقت از حرکت باز نماند (یکی از جدید ترین نمود هایش، یعنی حکایتهائی مثل شعار «خامنه ای کوثر است، دشمن او ابتر است» در مقابله با میر حسین، یا از آن هم نزدیکتر، «غدیر قم» در رابطه با بحث انتخاب مجتبی به عنوان «جانشین» خامنه ای را حتما در خاطر دارید)، اما چند سال پیش بود که محمود احمدی نژاد برای اولین بار اسطوره ای غیر اسلامی را به متن سیاسی جمهوری اسلامی معرفی کرد، یعنی اسطوره ایرانی «کاوه آهنگر و ضحاک مار به دوش». شاید خیلی از شما آن حکایت را در خاطر داشته باشید که چگونه بر سر زبانها افتاد که پدر احمدی نژاد آهنگر است و خودش کاوه است و رفسنجانی هم ضحاک. اما اگر آن را هم در خاطر نداشته باشید حتما حکایت اخیر ترش را به یاد میآورید که همین یکی دو ماه پیش بود، که احمدی نژاد «منشور حقوق بشر» کورش را به نمایش گذاشت، و «کاوه آهنگر» و «کورش هخامنش» را هم به بارگاه آورد و بر گردنشان چپیه (همان چفیه خودشان) انداخت.

اینها را همه توی پرانتز نوشتم که به این سئوالم برگردم که جنبش سبز کدام اسطوره ای را به عنوان قالب انتخاب خواهد کرد. از یکطرف جنبش سبز رفرنس های فراوانی به انقلاب پنجاه و هفت داشته است (چطور میشود فراموش کرد ماههای اول جنبش را که تمام بحثها و عکسها و متن ها در رابطه با انقلاب ۵۷ بودند و جنبه های مختلف تاریخی، روانی، اجتماعی و سیاسی آن)، در همان رابطه علاوه بر اشاره های میر حسین موسوی به «روزهای طلائی صدر انقلاب» و یا «کاری زینبی کردن»، شعارهای «الله و اکبر» و «یا حسین میر حسین» و غیره در خاطره هایمان هستند و هنوز گاهی حتی میشود شنیدشان.

اما از طرف دیگر هم در متن و بطن همین جنبش سبز اشاره های پررنگ و مکرری به تاریخ و اسطوره های پیش از اسلام دیده ایم، از جمله همان اسطوره کاوه و ضحاک (با این تفاوت که اینبار خامنه ای ضحاک است و لذت فراوانی که میبرد از خوردن مغز جوانان و متفکران ایرانی و احمدی نژاد هم شیطان است که به قالب آشپز خودش را به ضحاک رسانید و شانه اش را بوسید تا بر آن مار سبز شود)، و نیز عبارت «فرزندان کورش و داریوش» که به عنوان نوعی نماد افتخار برای ایرانی بودن در مقابل اسلامی بودن معمول شده است (باز در مقابل تلاش احمدی نژادی برای پیوند دادن آن به سنت اسلامی و عربی از طریق چپیه انداختن بر گردن سربازان هخامنشی)، و یا حتی اخیرا که یک اسطوره غیر ایرانی و غیر عربی جلوه بسیار محکمی پیدا کرده است، یعنی اسطورهٔ فرعون، که همان تجسم خدا بر روی زمین یعنی خامنه ای باشد (و در آن میرحسین موسوی نه از بابت اسم کوچکش، حسین، بلکه از طریق اسم فامیلش، یعنی «موسوی» نقش موسی را پیدا میکند).

به عبارت دیگر یکی از مشخصات جنبش سبز استفاده تکثر گرایانه آن از سمبلیسم تاریخی و گرد آوردن اسطوره های متفاوت در قالب یک گفتمان کثرت گرا بوده است. پس متوجه هستید که سئوال اول متن من، که جنبش سبز کدام اسطوره را به عنوان قالب غالب خود برخواهد گزید، از کجا ریشه گرفته است.

طبیعتا این بحثی است هم گسترده و عمیق، و هم در حال حاضر نامعلوم چون جنبش مردمی هنوز تاریخ نهائی خودش را ننگاشته. اما یک پاسخی که میخواهم بدهم به سئوال خودم این است که متوجه شده ام به احتمال زیاد جنبش سبز هرگز یک قالب و یک اسطوره را به عنوان تنها اسطوره و گفتمان برتر خود انتخاب نخواهد کرد، چرا که چنین انتخابی کلا با طبیعت این جنبش که یک طبیعت و سیاق به تمام معنی پسامدرن است هیچ همخوانی ندارد.

همانطور که عرض کردم این بحث احتمالا موافقین و مخالفین زیادی دارد و منتظر شنیدن نظرات شما خواهم بود، اما به هر حال این نظر فعلی من است.

در پایان، اجازه بدهید یک کلیپ ویدئوی کوتاه هم از یکی از آینه های پرتوان جامعه مان، یعنی ذهن مهران مدیری به شما نشان بدهم که در آن به یکی از اسطوره های رفرنس جنبش سبز یعنی ضحاک بودن خامنه ای و اشتهایش به مغز جوانان و متفکران اشاره روشن و مستقیمی شده است. این کلیپ را از سریال قهوه تلخ گرفته ام.

نظر سنجی جدید «پیو»: اکثریت قاطع مسلمانان در مصر، اردن، پاکستان و نیجریه موافق اجرای سنگسار، شلاق، قطع دست و اعدامند

نتایج یک نظر سنجی جدید از سازمان معتبر «پیو - Pew» که در هفت کشور عمده اسلامی انجام گرفته است نشان میدهد که «اکثریت قاطع مسلمانان» در کشورهای مصر، پاکستان ، اردن و نیجریه با اجرای مستقیم قوانین قضائی شریعت اسلام از جمله سنگسار زناکاران، شلاق زدن و قطع دست سارقان، و یا اعدام کسانی که از اسلام برگردند موافق هستند.

به عنوان نمونه، در مورد حکم اعدام برای کسانی که از اسلام بازگردند، 84% مسلمانان مصر، 86% مسلمانان اردن، 76% مسلمانان پاکستان، یا در مورد حکم سنگسار در مورد کسانی که عمل زنا انجام بدهند 82% مسلمانان مصر، 82% مسلمانان پاکستان، و 70% مسلمانان اردن گفته اند که با اجرای چنین احکامی موافق هستند. تنها در کشورهای ترکیه و لبنان علاقه مندان به اجرای چنین احکامی در اکثریت نیستند.

طبق این نظر سنجی همچنین در میان مسلمانانی که معتقدند اسلام نقش عمده ای در مسائل سیاسی کشورشان بازی میکند، 95% در مصر، 95% در اندونزی، 88% در پاکستان، 88% در نیجریه، 72% در لبنان، 53% در اردن، و 45% در ترکیه، معتقدند ورود اسلام به سیاست در جامعه امر خوبی است.

از دیگر نکات جالب این نظرسنجی این است که مثلا در کشور پاکستان که اکثریت قاطع مسلمانان گفته اند به قطع دست و سنگسار و اعدام و شلاق علاقه مند هستند، 65% از همان افراد در همان نظر سنجی گفته اند که نگران خطرات ناشی از رشد «اسلام افراطی» میباشند.

تحریم بالاترین: تصمیمی با طعم غوغا سالاری

وضعیتی که تعدادی از کاربران در بالاترین تحت عنوان مطالبه حقوق مدنی و خواستهای دموکراتیک به راه انداخته اند متاسفانه به تدریج از حوزه منطقی اینگونه مطالبات خارج شده است و به حیطهٔ تشنج سالاری و دنبال کردن خواستهای یک گروه خاص آنهم از طریق ایجاد شانتاژ و تحت فشار گذاشتن جامعه مجازی و مسئولان سایت وارد شده است.

بدون شک این موضوع شایسته تحلیل و نوشتن عمیقتر است، که امیدوارم به زودی ارائه گردد، اما با توجه به سری لینکهائی که اخیرا تحت عنوان تبلیغ و دعوت به تحریم بالاترین منتشر شده اند، احساس میکنم نیاز است تا لااقل این متن کوتاه حتی بدون ورود به جزئیات منتشر شود تا این واقعیت نیز در افکار عمومی جامعه مجازی مطرح گردد که جمعی از کاربران بالاترین از جمله خود من با این برخوردهای کور و غیر مدنی همراه نیستند و معتقدند تخریب ناشی از اینگونه رفتارها از فایده احتمالی آنها بسیار گسترده تر است.

این گونه رفتار و برخوردها با سایت بالاترین که محمل اصلی جنبش مردمی بوده است (و هست) بخصوص در این روزهائی که بچه های ایران با این شدت و صمیمیت در تلاش هستند تا با نزدیک شدن شانزدهم آذر نفسی هر چند کوچک اما گرم به جان جنبش مردمی بدمند بسیار عجیب تر و غیر قابل قبول تر مینماید. این گونه رفتارها نه تنها غیر عقلانی، غیر مدنی و غیر سازنده میباشند، بلکه در بدترین تحلیل حتی غیر ممکن نیست که اینها جزئی از روشهائی حساب شده و برنامه ریزی شده در جهت وارد کردن ضربه ای دیگر به جنبش مردمی و جلوگیری از ایجاد همبستگی دوباره بین همراهان جنبش سبز باشند --همان روشهای حساب شده ای که یکسال و نیم پس از آغاز جنبش سبز موفق شد با ایجاد چند دستگی و نفاق بین همراهان جنبش سبز رژیم جمهوری اسلامی را از سقوط حتمی که پیش رو داشت نجات بدهد.

همانطور که گفتم، این مسائل بدون شک نیاز به تحلیل و بررسی نزدیکتر دارند، که امیدوارم در متنهای بعدی خود من و نیز توسط کاربران دیگر مطرح شوند. اما متن حاضر را تنها از این جهت مینویسم که یاد آوری کنم که بسیاری از ما کاربران با طرح تحریم بالاترین در روزهای حاضر مخالف هستیم.

----------
پ.ن.: این متن اگرچه در آغاز به سرعت رای آورد، اما به زودی با ورود یک گروه خاص از کاربران در یک تصمیم گروهی به آن «حمله» شد و به این ترتیب در بالاترین فرصت «داغ شدن» یا رسیدن به صفحه اول نیافت، اما بحثهای زیادی در زیر آن انجام گرفت که در صورت علاقه میتوانید انها را در این صفحه تعقیب کنید.

خیلی دردم می آید. انگار خودم را اعدام کرده اند...

حرف امروزم از خودم نیست، یک کامنت دردآلود است که یک نفر زیر لینکی در مورد اعدام شدن شهلا جاهد و نقش زشتی که ناصر محمد خانی در آن بازی کرده گذاشته، اما آنقدر این کامنت قوی و گویاست که نتوانستم از کنارش بگذرم و با اجازه صاحبش میخواهم اینجا تکرار کنم آن را تا همه ببینند و بدانند که شاید شهلا جاهد قربانی «عدالت» اسلامی شده باشد و جانش را از دست داده باشد، و شاید ناصر محمد خانی هم نفس آسوده ای کشیده باشد و گفته باشد «خوشحالم که همه چیز به خوبی و خوشی تموم شد»، اما در دادگاه قضاوت مردم ایران این محمد خانی است که محکوم شده است، و در ذهن بی قصور تاریخ بی شک جای نقشهای مثبت و منفی متفاوت خواهند بود، شهلا به عنوان یک زن بی پناه و قربانی و محمد خانی و حکومت پدرسالار پشتیبانش به عنوان جانیان بی انسانیت و بی عشق در خاطره تاریخ خواهند ماند.

کامنت این بود:

من خیلی دردم می آید. انگار خودم را اعدام کرده اند.

انگار من بودم که با ناباوری به سوی چوبه دار می روم. و آن نا مرد، آن بی همه چیز، آن کثافتی که باعث مرگ دو انسان شد، هنوز زنده و راحت به دنیای کثیف خودش، به دنیای فوتبال کثیف بر می گردد.

من هم مثل شهلا نوجوان که بودم عاشق فوتبال بودم، از بین آنها مثل شهلا یکی را می پرستیدم، من هم در آرزوی دیدن او، داشتن او، یک امضای او می سوختم، و این شهلا بود که بین همه ما دخترانی که عاشق فوتبالیست های کثیف می شوند، فدا شد... می توانستم من باشم.. می توانستی تو باشی.

فقط کافیست خود را جای دختران نوجوانی بگذاری که در دهه 50 هیچ سرگرمی نداشتند، هیچ عشقی، هیچ سرگرمی ای... و آن زن فدای هوس شد... فدای هوس این مردانی که جز هوس خود چیزی نمی شناسند...

خدایا شکرت ، نه به خاطر اینکه شهلا مرد و ما زنده ایم -که با این مملکت زن کش، روزی هزار بار می میریم- بلکه به خاطر اینکه اسیر هوسهای کثیف آنها نشدم. اینکه در لب دره، سقوط نکردم... اینکه دچار "عدالت اسلامی" جمهوری اسلامی نشدم.

لعنت به تو جمهوری اسلامی. لعنت به تو اسلام، و لعنت به تو ناصر محمدخانی فوتبالیست جمهوری اسلامی...

-----
پ.ن.:‌ امروز، جمعه سوم دسامبر، برنامه پارازیت از تلویزیون صدای امریکا هم ناصر محمد خانی را به عنوان «شخصیت زشت هفته» انتخاب کرد، یکنفر هم کلیپش را روی یوتیوب گذاشته که خدمتتان نقل میکنم: